صوت و تصویرفرهنگسلامتاجتماعیعلم و دانشبین المللمنطقهترکیهایرانصفحه اصلی

رمز های خط جرابلس-اعزاز

29-08-2016 16:00
بعد از گذشت پنج سال بالاخره ترکیه به صورت رسمی وارد سوریه شد. ترکیه از مدت ها قبل به دنبال ایجاد یک منطقه امن در بین جرابلس و اعزاز بود.

هدف، پاکسازی آنجا از داعش، منع ورود پ.ی.د به آنجا و قرار دادن پناهجویان سوری در آنجا بود.

ولی این طرح هرگز مورد پذیرش آمریکا نبود.

با وجود اینکه ترکیه غرب فرات را خط قرمز اعلام کرده بود، پ.ی.د به سمت منبج حرکت کرد و این خط را زیر پا گذاشت. آن هم در آستانه اظهارات تحریک کننده دمیرتاش(رئیس حزب دموکراتیک خلق ها نزدیک به پ.ک.ک).

سیاست خارجه ترکیه با محوریت سوریه که بعد از سقوط هواپیمای روسیه به حالت خنثی در آمده بود، با استعفای داود اوغلو در حال تغییر است.

با کودتای 15 جولای و قرار گرفتن آمریکا در موقعیت حامی کودتا، دست ترکیه را در مقابل آمریکا قوی تر کرد.

از طرف دیگر شنیده شدن صحبت هایی درباره تعطیلی پایگاه انجیرلیک، مسئله سلاح های هسته ای چه در این پایگاه و چه در پایگاه های ناتو در مرتد و چیغلی، آمریکا را در مقابل ترکیه در تنگنا قرار داده است.

عذرخواهی بایدن و خوش آمدگویی از وی در سطح معاون استاندار ترسیم در تنگنا قرار گرفتن آمریکا و قوی تر شدن دست ترکیه بود.

در نتیجه آمریکا مجبور شد هم به ورود ترکیه به جرابلس و هم کتک خوردن پ.ی.د چشم پوشی کند.

برای نجات دادن ظاهر نیز فقط به جمله کلیشه ای "به دنبال کاهش تنش ها و از بین بردن درگیری ها هستیم" اکتفا کرد.

اساساً با از بین رفتن داعش در سوریه، به پ.ی.د نیز دیگر نیازی نخواهد بود.

از طرف دیگر امنیت خط لوله نفتی را که تا مدیترانه ادامه دارد و آمریکا برای خود ایجاد کرد ولی برای استفاده از پ.ی.د به عنوان نیروهای زمینی آن را "گذرگاه کرد" نامید، ارتش آزاد سوریه نیز می تواند تأمین کند.

این موضوع را در اینجا یادآوری کنیم که ارتش آزاد سوریه از حمایت گروه "دوستان سوریه!" که ریاست آن بر عهده آمریکا بوده و ترکیه نیز در آن حضور دارد، برخوردار است. شعبه ترکیه ای پ.ی.د که به این نکته پی برده اخیراً بدون خدشه دار کردن شخصیت خود، ترانه های "آماده صلح هستیم، اگر صلح آغاز شود در یک ماه این مسئله حل می شود" سر داده است. هم قندیل (ریاست پ.ک.ک) و هم ه.د.پ (حزب دموکراتیک خلق ها) این ترانه را هم سرایی می کنند.

آمادگی کامل ه.د.پ بعد از حمله غازی عنطب و فریاد "بیایید در این تعزیه تصویر وحدت و یکپارچگی را به نمایش بگذاریم" دمیرتاش نشان از در تنگنا قرار گرفتن آنها و جلوگیری از به فروش رفتن توسط سلطه گران بود.

از طرف دیگر نزدیک شدن ترکیه به روسیه-ایران بعد از کودتا و اتفاق نظر در موضوع سوریه با این دو کشور و عملی شدن آن به خوبی مشخص شد.

فرمول جادویی "یکپارچگی خاک سوریه" و "مبارزه با داعش" نیز نشان از رضایت این دو کشور دارد.

پیام محکومیت سوریه که فقط برای به جا آوردن سنت بود، سکوت ایران و اعلام پوتین از سفر به آنتالیا مسئله را به خوبی خلاصه می کند.

اظهاراتی که از سوی آقای اردوغان و مسئولان دولتی اعلام شد، اگرچه به صورت "قدم هایی برای فراهم کردن امنیت مرزها" تفسیر شد ولی ترکیه با وضعیتی مواجه هست که باید بسیار مراقب باشد.

راه رفتن در یک منطقه مین دار هم سخت و هم خطرناک است.

راه حل نهایی نیز با توافق های بین کشورهای منطقه در راستای حل مشکل ممکن است.

از ابتدا می گوییم که این نیز فقط از طریق کانال های سیاسی و از راه مذاکره، گفتگو و به دور از شدت است.

در این راستا، توضیحات اردوغان مبنی بر اینکه "آینده سوریه را مردم سوریه باید مشخص کنند نه خارجی ها" نشان از دیدار های ترکیه-ایران-روسیه دارد و قدم مهمی به شمار می رود.

بدین وسیله اعلام می کنم که تفاسیر و ارزیابی هایی که حول بحث "گذرگاه کرد" در سوریه مطرح می شود، حقیقت ندارد.

از طرفی آنچه بدان گذرگاه کرد گفته می شود، فقط محل زندگی کرد ها نیست، از طرف دیگر مشخص است که اگر هزار سال هم بگذرد پ.ی.د نمی تواند چنین گذرگاهی را ایجاد کند.

در نتیجه نام گذاری این گذرگاه به عنوان گذرگاه پ.ی.د-پ.ک.ک نیز اشتباه است.

اسم صحیح آن "گذرگاه آمریکا" است.

هدف این است که با قرار گرفتن در شمال سوریه از طرفی امنیت اسرائیل را فراهم کنند، از طرف دیگر ایجاد یک خط امن برای حمل نفت عراق و کردستان جنوبی به مدیترانه.

این مسأله را برادران عزیزم که نوشته های من را دنبال می کنند، به یاد خواهند آورد.

اما دلیل اینکه با اسرار به آن منطقه گذرگاه کرد گفته می شود هم مخفی کردن اهداف شیطانی آمریکا از دید جهان و هم دادن یک چشمک به کرد های پ.ی.د.یی برای کشته شدن برای منافع آمریکا است.

اما این نکته را هم باید یادآوری کنم که:

می توانیم از پ.ی.د. انتقاد کنیم، می توانیم بگوییم که آنها نماینده کرد ها نیستند، به کردهای مخالف خود ظلم می کنند، حتی می توانیم بگوییم که با دوستی با شیطان از خون جوانان کرد برای منافع خود بهره می برند.

همه اینجا درست است، ولی هیچ کدام از اینها واقعیت سیاست های غلط کشورهای منطقه از جمله ترکیه و ایران را در قبال کرد ها و در نتیجه آن مهیا کردن آنها برای دخالت کشورهای سلطه جو را تغییر نمی دهد.

این هم یک عیب و گناه بزرگ و هم یک وبال اخروی است.

هر گناه یک کفاره دارد.

کفاره این گناه این است که ترکیه و ایران، مسئله کرد را در داخل خود هر چه زودتر حل کنند، هم از اقداماتی که کردهای سوریه را در آغوش سلطه گران می اندازد دست بردارند و هم اینکه به تصمیم آقای بارزانی درباره همه پرسی کردستان جنوبی احترام قائل شوند.

خداوند متعال که سایه فصل قربان را بر روی ما انداخته، خون هایی را که در این عید برای قربت به وی خواهیم ریخت وسیله ای برای نجات این منطقه مظلوم قرار دهد، إن شاء الله!

 

 


Haberleri Paylaşarak Bilgiyi Anında Arkadaşlarınıza Ulaştırabilirsiniz.