صوت و تصویرفرهنگسلامتاجتماعیعلم و دانشبین المللمنطقهترکیهایرانصفحه اصلی

می رویم، به کسانی که ایستادند توجه نمی کنیم

11-03-2016 11:02


 به مسیری که در آن می رویم با عظم ادامه می دهیم.
از اینکه این مسیر، ما را به هدف مطلوب خود می برد هیچ شکی نداریم.
علاوه بر این، زمانی که قدم هایی را که بر می داریم به چشم می بینیم، زمانی که نماد ها واضح تر می شوند، زمانی که هدف واضح تر و براق تر می شود عظم ما بیشتر می شود.
در این راه از کسانی که در کنار راه نشسته اند، از کسانی که ایستاده اند، از کسانی که راه می روند ولی به جایی نمی رسند سخنان ناامید کننده ای می شنویم ولی هیچ توجهی به آنها نمی کنیم، بدون کاستن از اراده خود راهمان را ادامه می دهیم.
می دانیم که بعضی ها را هرگز راضی نخواهیم کرد. هر کاری هم بکنیم آنها ما را قبول نخواهند کرد.
یک زمانی بعضی از اینها می گفتند: "شما انجمن تشکیل دادید. در اسلام چیزی شبیه انجمن وجود ندارد." ولی بعد دیدیم که خود آنها نیز انجمن تشکیل دادند.
یک زمانی می گفتند: "شما گروهی هستید که به خشونت تکیه داده است. ما مثل شما نیستیم." الان می دانید چه می گویند؟ می گویند: "از جوانان شما این همه به قتل رسیدند. یاسین، آیتاچ، حسن، حسین، جمعلی، ریاض، چنگیز، فتحی، قبل از آنها عبیدالله و خیلی های دیگر. چرا انتقام آنها را نمی گیرید؟"
یک زمانی می گفتند: "جشن میلاد پیامبر (ص) در اسلام نیست. جشن میلاد بدعت است." ولی زمانی که دیدند کار از کار می گذرد، خود آنها نیز شروع به جشن گرفتن کردند.
اینها با وجود اینکه همواره طرف خود را عوض می کنند و به این طرف و آن طرف متفرق می شوند ولی هرگز دید ما نسبت به امت اسلامی را، ایستادگی مستمر قابل قبول ما در قبال امت را قبول نکردند.
ما هرگز به مباحث مرده توجه نکردیم، در بحث هایی که دردی را برای امت دوا نمی کند و انرژی جوانان را هدر می دهد مشارکت نداشتیم. آنها، این ایستادگی ما را هرگز نفهمیدند، نخواستند بفهمند.
ما را همان گونه که از دید افراطی خود می دیدند متهم کردند.
به خصوص به واقعیت پیوست اخطار های جدی ما در طول روند مذاکرات صلح را تمام مردم شاهد هستند.
همچنین درستی دیدگاه ما درباره اینکه مشکل سوریه فقط با همکاری ترکیه-ایران-مصر (یا یک کشور اسلامی دیگر) حل می شود، امروزه به خوبی آشکار گشته است. دولت نیز اخیراً به این نتیجه رسیده و ابتدا زیارت رئیس امور دیانت و سپس نخست وزیر (به ایران) نشانگر این است.
ما از ابتدا کسانی را که این طرف و آن طرف پراکنده می شوند و ما را نمی خواهند درک کنند، به خوبی می بینیم و متوجه همه چیز هستیم.
فقیری در خانه ای را می زند. یک صدقه برای رضای خدا می خواهد. صاحب خانه طبقه بالای خانه را به او نشان داده و می گوید: الان همه چیز در طبقه بالا هست. که حوصله دارد تا آن بالا برود و دوباره پایین بیاید؟
این گونه فقیر را از در خانه خود می راند.
چند روز می گذرد. همان مرد فقیر دوباره می آید و در خانه مرد را می زند و برای رضای خدا صدقه می خواهد. ولی مرد این دفعه در طبقه بالا خوانه است. می گوید: همه چیز من در طبقه پایین هست. که حوصله دارد تا پایین برود و دوباره بالا بیاید؟
این گونه فقیر را برای بار دیگر دست خالی می فرستد. ولی فقیر در حین رفتن بر می گردد و به صاحب خانه می گوید: من هم پایین تو را خوب می دانم هم بالای تو را.
ما نیز دیگر به خوبی می دانیم، هم قبل آنها را، هم بعد آنها را و هم امروز آنها را. بدون توجه به آنها به راه خود ادامه می دهیم.
در این بین به تمام اخطار های صمیمی و دوستانه به خصوص به کسانی که در این راه از ما جلوتر هستند و از ما جلو زده و پیشتازی می کنند گوش می سپاریم، به اخطار های آنان توجه می کنیم، خود را هرگز بی نیاز نمی بینیم.
یک چیز را خوب می دانیم و آن اینکه همواره می رویم، همچنان نیز با شتاب بیشتر به راه خود ادامه خواهیم داد.
یک در هزار هم باشد می بینیم کسانی را که از این قافله، از این قشر جدا می شوند، واقعاً غمگین می شویم. آنها را با صمیمیت مورد خطاب قرار می دهیم: بگویید شما را به خدا! آیا کسی را می شناسید که از این قشر جدا شده و عاقبت به خیر شده باشد؟ چند نمونه می توانید از کسانی را نشان دهید که از این قشر جدا شده باشد و بعد از آن خود را در هر زمینه ای پیش ببرد، علم، عرفان، زندگی اسلامی خود را بهتر از قبل بکند؟
ولی من می توانم برای شما کسانی را نشان بدهم که از این قشر جدا شده باشند و بعد از آن نیز عاقبت بخیر نشده و به نابودی رفتند.

Haberleri Paylaşarak Bilgiyi Anında Arkadaşlarınıza Ulaştırabilirsiniz.